Dagboek

Aantal berichten: 977
Ga naar:   

Week 8; voorjaarsvakantie, Snippe feestje

Gisteren

De voorjaarsvakantie zit er alweer op. Yara ging als enige naar school en had het er prima naar haar zin. Kijk eens hoe ze giebelt tijdens het zwemmen met de fysio! Yara is ook de enige die carnaval vierde, in een prachtig uiltjes pakje heart

Ramon, Isabel en ik hebben niet zoveel gedaan. Lekker gehangen, wat Diamond Painting gedaan, spelletjes gespeeld. Woensdag had Isabel gitaarles en donderdag moest ik met haar naar Maatschappelijk Welzijn Coevorden voor een intake gesprek voor de Rots en Water weerbaarheidstraining. Die begint al op 3 maart, ook in Coevorden. Heel benieuwd of het iets voor haar is en of ze er lessen uit kan trekken. Het kan nooit kwaad. 

Vrijdag was het dan groot feest voor de familie Snippe. Isabel en ik gingen 's ochtends gezellig samen naar de kapster. Er zijn mooie kunstwerkjes van ons haar gemaakt! We gingen 's middags met het hele gezin Snippe naar de fotografe. Een hele verrassing voor mijn schoonouders. Het was de bedoeling dat het prachtige plaatjes zouden worden maar ik ben bang dat er een stoorzender op staat... Yara. Ze was heel slecht te pas, huilde alsmaar en was niet tevreden te krijgen. Heel even, bij opa op schoot, was ze stil. We zien wel hoe de foto's zijn geworden. De bedoeling is dat pa en ma de mooiste foto's op Canvas krijgen. 

En 's avonds dan een heerlijk etentje bij Wereldrestaurant Puur, met nog meer familieleden. Het was gezellig, goed eten en Yara had deze avond uitstekend naar haar zin. Tsja, je kunt haar niet dwingen he. Ze weet wel wat ze leuk en gezellig vindt haha. Dat verplichte fotogebeuren ook... niks aan... lekker de kont tegen de krib. 
(we denken dat ze erge last van haar darmen had want na een flinke wind ging het veel beter met haar)

Zaterdag zijn Isabel naar de bioscoop geweest; de grote slijmfilm. Was leuk en euh slijmerig haha. Superleuk voor meiden.

Gisteren had Ramon nog een dagje extra vrij. Eric had lang weekend (dat heeft hij nu om de week) en dus togen we met z'n drieën naar de Bakker Bart voor een lekker ontbijtje. Het meisje dat zo lief met de maaltijden voor Yara en Eric/mij had gezorgd tijdens ons verblijf in het ziekenhuis in Emmen werkt nu al een tijdje bij de Bakker Bart. Ze herkent ons nog steeds en ze deed een extraatje op het dienblad voor ons. Echt een lieverd.
Daarna gingen Ramon en ik naar Wildlands. Was gezellig zo samen! Helaas begon het later wat te miezeren. Niks aan. Maar we hebben enorm gelachen bij de struisvogels; een ervan tikte telkens tegen het raam. En volgde je vinger (of telefoon). Malle vogel. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Week 7; Yara beter, schoonouders 40 jaar getrouwd, Isabel winnares

17 februari 2020

Allereerst maar even over Yara vertellen: ze is helemaal beter! Ze reageerde direct op het kuurtje. Gisterochtend kreeg ze de laatste dosis. Het ging elke dag een beetje beter met haar totdat ze het afgelopen weekend de flessen weer leeg dronk en lekker vrolijk was. 
Ze is vandaag dan ook meteen weer naar school gegaan. Daar kan ze weer lekker spelen en werken. 

De andere twee kids hebben voorjaarsvakantie. Eens kijken of we nog iets leuks kunnen doen. Maar een weekje helemaal niets hoeven is ook wel erg lekker. 

Zaterdag waren mijn schoonouders 40 jaar getrouwd. Vrijdag vieren ze het met een etentje met de familie maar we hebben wél alvast een gebakje gehaald. En het cadeau gegeven; een glossy tijdschrift met veel foto's en allerlei verhalen en anekdotes. Schoonzus Gerdy en ik zijn er maar wat druk mee geweest de afgelopen weken. Ik kon natuurlijk niet in dit dagboek zetten dat Gerdy alwéér bij ons kwam of wij in Borger. Dat zou verdacht zijn. Al had schoonmams vast al een klein idee dat we foto's zouden gebruiken omdat we hun albums nodig waren haha. De glossy is prachtig mooi geworden! Ze hebben er een pakje zakdoekjes en een doos tissues bij gekregen want er komen heel wat emoties vrij bij het lezen van de persoonlijke verhalen van ons en de kleinkinderen. Zo mooi zo mooi. Gerdy en ik zijn maar wat trots op ons werk. En hebben zelf natuurlijk ook een exemplaar. Paps en mams vonden het ge-wel-dig! Een paar stukjes (voor)gelezen en toen snel aan de kant gelegd want dit tijdschrift is iets om in alle rust van te genieten. Geslaagd!

En dan... hebben we een heuse kampioen in ons gezin. Een eerste prijs behaald met een prachtige wisseltrofee! Bij... Fontein Got Talent. 
Isabel deed vrijdag mee met deze talentenjacht van haar basisschool. Ze maakte het zichzelf niet gemakkelijk; ze wilde zelf zingen! In haar eentje, met microfoon, op het podium in de aula van school. Zo spannend! Best veel geoefend, ook nog samen met dirigent Jeroen van het kinderkoor. Dan kwam ze 20 minuutjes voor koorrepetitie en namen ze het liedje samen door en kreeg ze wat tips en tricks over hoe ze moest staan bijvoorbeeld.
Alle aandacht naar de stem en niet de energie in het wiebelen steken. En dat heeft ze goed in haar oortjes geknoopt. Ze stond er. En HOE?! Het was waanzinnig! Wat een rust straalde ze uit en wat heeft ze netjes gezongen. De tekst helemaal goed. Ze zong: "Mag ik dan bij jou" van Claudia de Breij. Best een lastige tekst. Best een moeilijk liedje. Maar ze deed het! Het filmpje staat hiernaast bij Filmpjes (of klik op de link)
Het was doodstil in de zaal. Her en der werden wat waterige oogjes weggepinkt, inclusief bij mij. De jury had kippenvel vertelden ze na afloop. 
Supertrots op die meid, dat ze dat durft en er gewoon voor ging ondanks dat ze best nerveus was. Niets van te merken. 8 jaar!!! Toen de uitslag bekend werd gemaakt stroomde mijn hart over van trots. Daar stond ze dan op het hoogste blok heart

Week 6; Yara ziek, Hamburg

11 februari 2020

Yara is weer ziek. Het was sinds de oorontsteking nog niet echt beter met haar. Ze had wel haar goede momenten maar verviel ook telkens in jammerbuien. Het drinken ging ook elke dag slechter. Totdat ze afgelopen zondag vanuit het niets enorm hoge koorts kreeg. Zo zat ze lekker vrolijk met Isabel en mij de opname van The Voice of Holland te kijken (en mee te zingen), zo moest ze erg huilen en werd ze toch warm! Temperatuur opgemeten; ze had 39,7 koorts! Oef. Dus op bed gedaan met een zetpil. Maar de koorts bleef er doorheen komen, ook na de tweede zetpil een paar uur later. Heftig. Een beetje gespeeld met dunnere/dikkere dekens om het een beetje in bedwang te houden, die temperatuur. Drinken ging niet meer, wel wat vocht via de voedingspomp gedaan. 

Die nacht sliep ik beneden op de bank, naast haar kamer. Yara was vrij rustig maar de koorts bleef. Kortademig en kreunend ademhalen. 

Maandagochtend de huisarts gebeld, Yara werd ingepland voor een huisbezoek. Inmiddels raakte ze erg aan de diarree en begon ze iets te spugen. De huisarts kwam rond 14:00 en hij heeft alles gecheckt bij Yara. De temperatuur was op dat moment 39,1. In de oren kon hij door oorsmeer niet veel zien. De longen hoorden wel iets gedempt maar dat is moeilijk te beoordelen bij Yara, ze kan niet zuchten of rechtop zitten. Gezien de hoge koorts toch maar een kuurtje, voor de zekerheid. 

Mijn gevoel zei me in eerste instantie; het is gewoon een buikgriep. Dus zouden we wel aan die kuur gaan beginnen? Maar terugkijkend op de afgelopen week denk ik toch dat er meer speelt. Dus de kuur gisteravond gestart en gelukkig reageerde Yara er zoals altijd snel op: haar temperatuur daalde mooi. Vanochtend geen verhoging meer! Wel wat uitgespuugd, maar pas na een halfuur en blijkbaar was er nog voldoende achtergebleven. 

Vanmorgen spuugde ze ook nog, weer een halfuur na de voeding met het kuurtje, dus hopelijk zit het spul inmiddels wel voldoende in haar lichaam. Verder de pomp met water en ORS de hele dag aan staan op 50ml/uur en zo af en toe een klein spuitje voeding in de hoop dat ze dat steeds beter gaat verdragen. 

En zo bikkelen we weer... Over storm gesproken. 

Gelukkig hoefde Eric pas gistermiddag naar Amsterdam. Dus konden we met z'n tweeën voor Yara zorgen en overleggen. En ook fijn dat hij thuis was met die Ciara storm, brr wat rammelde het soms op het dak. En de schutting ging mal heen en weer, die heeft hij nog maar even met wat touwen aangespannen. 

Ik typ dit met half vastzittende toetsen. De o doet gek, de Alt zit vast. Vorige week is mijn koffiebeker omgevallen... over het toetsenbord. Heb ik weer. Ik ben gewend om snel te typen dus die o mist steeds en moet ik telkens terug om de woorden te corrigeren haha.

Verder heb ik een vrij rustig weekje gehad. Ramon had vorige week maandag maar 1 toets dus heb ik hem gebracht en in de tussentijd een rondje Rensenpark gewandeld in Emmen.  

Zaterdag zijn Eric en Ramon naar Hamburg geweest. In het kader van Ramon's CKV opdracht om minimaal 2 culturele activiteiten te doen leek het hem wel leuk om weer naar Miniatur Wunderland te gaan en gelukkig viel dat binnen de 'cultuur'norm. En flink eindje rijden maar het is en blijft een geweldig iets. Dat moet je een keer gezien hebben. Waanzinnig hoe ze de landen en gebouwen hebben nagemaakt, hoe de treinen en autootjes rijden, hoe boten varen en zelfs vliegtuigen vliegen. Lachen ook, de kleine grapjes met de miniatuur mensjes die ze erin hebben verwerkt. Eric en Ramon hadden eerst een rondleiding achter de schermen (andere toegangskaarten waren er niet meer omdat we zo laat waren met boeken) maar mochten voor die tijd al hun rondje door de zalen maken. Ze hebben genoten. Ramon mag daar nu een verslagje over maken voor school. 

Ramon's toetsweek verliep prima, hij heeft al mooie cijfers teruggekregen en die had hij ook nodig om wat gemiddelde cijfers op te halen. 

Met Isabel gaat het ook goed, nog één keer een slaapwandelmomentje gehad (toen ging ze naar Ramon's kamer) maar verder niet meer. 

Met Eric's knie gaat het super. Een paar dagen flink gekoeld en de knie is lang zo dik niet meer. Hij doet zijn oefeningetjes en kan er alles mee doen maar onverwachte bewegingen zijn nog pijnlijk. Wel lostten de hechtingen niet vanzelf op dus moest hij naar de huisarts om ze te laten verwijderen. 

Nou, ik ga weer voor mijn zieke meisje zorgen heart

Operatie geslaagd, oorontsteking, slaapwandelen, date, koorts

03 februari 2020

Eric's operatie is goed gegaan! Maar wat was er veel loos in zijn knie zeg. Noem het maar op of het was stuk. Meniscus, kraakbeen, voorste kruisband. De opererend arts zei nog: "Wat een sores in je knie, dat je daar zolang mee hebt doorgelopen zonder pijn". 
Ik had Eric weggebracht naar Hoogeveen en 's avonds samen met Isabel weer opgehaald. En daar zat meneer hoor, vrolijk te wezen en geen pijnklachten te hebben. Alsof de knie geen optetter had gehad. Het is dat de knie erg dik was, maar anders. 
De dagen erna was Eric al veel aan het lopen, zelfs nog meegeweest met Yara en mij naar het OIM en audicien en huisarts. En nog altijd geen pijn. Wel gevoelig als je er per ongeluk tegenaan komt. Hij is bij de fysio geweest en ook zij stond versteld hoe mobiel Eric al weer was en vooral dat hij geen pijn heeft. In principe zou hij gewoon weer aan het werk mogen. En dus reed hij gistermiddag alweer richting Amsterdam. Bizar hè? Ik had me half voorbereid op 2 à 3 weken verzorgster voor mijn man spelen. Been omhoog en met moeite kunnen lopen met krukken. Nou, niets is minder waar; hij gaat als een kievit! En kon me gewoon helpen met de verzorging van Yara. We zijn alleen maar dankbaar dat het zo mocht gaan en mag gaan. 

We waren dus met Yara bij het OIM geweest om haar stoere beenspalken op te halen. Nog vergeten op de foto te zetten, ga ik snel doen. Ze hoeft ze eigenlijk alleen aan in de statafel en in de loopstoel.
Daarna had ze een afspraak bij de audicien De Haan om afdrukjes te laten maken voor de flexibele hoorstukjes voor haar gehoortoestellen. De man zag meteen dat er oorsmeer in Yara's oor zat. En even verder kijkend zag hij ineens een oorontsteking! Ach arm meisje, ook dat er nog achteraan. Geen afdrukjes dus vandaag. Wel heeft Eric even tussen de boxjes gezeten om een hoortest te doen. Alles prima, een beetje lawaaidoof maar daar hoef je eerst niets aan te doen. Dus de volgende keer herhaal ik mezelf niet meer als hij zegt: Huh? Of Wat? Want hij kan het dondersgoed gewoon horen laugh
In de auto meteen de huisarts gebeld en daar konden we direct terecht. Even scheuren met de rolstoelbus haha. En alsnog moesten we lang wachten. Yara had het inmiddels wel gehad, ze was erg aan het jammeren. Toen de dokter in haar oren keek zag hij eerst geen oorontsteking. "Ik weet niet wat de audicien heeft gezien maar er zit geen ontsteking, alleen smeer". Wel ging hij Yara's oor even uitspuiten, dat ging eigenlijk supergoed. Ze laat ook zoveel toe wat dat betreft, zo lief en rustig is ze dan. Vervolgens ging hij weer in haar oortje kijken en ja hoor, hij zag tóch een ontsteking. "Complimenten aan de audicien dat hij dat heeft gezien". We zullen het doorgeven haha. Yara kreeg oordruppels voorgeschreven, voor 5 dagen. 

Thuis was het de afgelopen dagen nog steeds erg op en af met Yara. Van vrolijk tot dikke tranen. Op de groep ging het telkens wel redelijk, de afleiding zal haar goed hebben gedaan. 

En dan hebben we het ook nog eens zwaar te stellen met Isabel. Zij was aan het slaapwandelen laat op de avond / midden in de nacht. Ik heb haar een keer uit de bijkeuken moeten halen, de deur was dicht en daar stond ze in het donker bij de vuilnisemmer te rommelen. Ik vraag: "wat doe je daar?" Zegt ze: "Ik zoek... ik zoek..." Tot op de dag van vandaag weet ik nog niet wat ze zocht hahaha 
Ze is een keer naar Ramon zijn kamer gegaan (12 uur 's nachts) en vroeg aan Ramon: "Is Jarno (haar vriendje) hier?" En vervolgens kruipt ze bij Ramon in bed. Ramon boos haha
Ook is ze middenin de nacht naar beneden gegaan, heeft er allemaal lampen aan gedaan en heeft een deken mee naar boven genomen en op ons bed gelegd. Of het nu spanning is of drukte of iets anders? In ieder geval ben ik blij dat ik de oliën van Young Living heb want het is maar even googlen en je vindt een combinatie die kan helpen bij slaapwandelaars. Dus de Vetiver onder de voeten, Lavendel/StressAway in de diffuser. En... ze heeft al 4 dagen niet meer geslaapwandeld, is in een diepere slaap en wordt zelfs niet wakker als we zelf naar bed gaan (had ze eerder altijd!). YES!!!
Het geeft leuke verhalen maar het is natuurlijk voor haar en ons erg vervelend en onrustig.

Isabel is vorige week dinsdag op "date" geweest! Met haar vriendje Jarno ging ze romantisch naar de pizzeria. En daar zaten ze hoor: 2 kaarsjes aan en een grote pizza tussen hen in. Het duurde nogal lang en ik ging haar zoeken en toen zaten ze daar nog. Dus fotomoment! Schattig hoor zo samen. En Isabel helemaal trots dat ze haar eerste echte date had heart

Vrijdag zijn we met z'n tweetjes, Isabel en ik, naar Wildlands geweest. Stakingsdagen, dus je moet wat. Nou nee, je moet niets maar het is wél gezellig zomaar op een vrijdag. Prima te doen met de drukte en veel gezien (ook achter de schermen) en gespeeld. 

Zaterdagavond ben ik met Ramon naar de bioscoop geweest. We gingen naar de film "Dolittle". Was erg leuk! Sinds de Marvel films is Ramon erge fan van Robert Downing jr. en hij vond het leuk om hem op een andere manier te zien. 

Zaten we gisteren in de kerk (Eric bleef thuis bij Yara), voelt Ramon zich zo ineens niet lekker. Hij werd duizelig en ging er maar bij zitten. En toen kreeg hij het ontzettend koud en zag heel bleekjes. Ik voel eens aan zijn voorhoofd; gloeien! Hij heeft de dienst nog uit gezeten, baalde dat Isabel lang op zich liet wachten bij de zondagsschool (ze keken een film) en is thuis op bed gekropen met een paracetamol. Heeft nog aardig geslapen, dat lukt hem anders nooit! Goed te pakken dus. Vannacht is het goed gegaan, wel heel warm en zweten. Maar hij zit middenin zijn toetsweek dus wil hij wel proberen om straks zijn toets te gaan maken, gelukkig is het er maar 1 vandaag. Hopelijk blijft het bij alleen Ramon die ziek werd en gaat het aan de rest van het gezin voorbij. Duimen maar. 

Week 4; kijkoperatie, examen, darmen, school

27 januari 2020

We maken ons op voor de volgende operatie... surprise

Nee! Niet van Yara, gelukkig niet zeg. Al is het ook voor een volwassene nooit leuk. Eric krijgt morgen een kijkoperatie van zijn knie. Omdat het van alles kan zijn gaan ze voor- én achterkant van de knie bekijken. Al een dik jaar heeft Eric last van zijn knie, de ene keer erger dan de andere keer, de ene keer is hij ook dikker dan de andere keer. Maar de laatste weken blijft hij erg dik. Eric denkt zelf dat het weleens een combinatie van de meniscus en de achterste kruisbanden kan zijn. De arts kon het niet goed beoordelen op de foto's. Dus onder het mes. 
Als er iets gerepareerd moet worden doen ze dat gelijk. Daar is rekening mee gehouden. Dus ik breng hem morgen naar Hoogeveen, daar zit de knie-expert, en haal hem later die middag/avond weer op (als alles meezit natuurlijk). En dan pootje omhoog en zich laten verzorgen. Maar stilzitten... is aan hem niet besteed hoor. Dus dat wordt nog wat. 

Yara heeft nog erge last van het kuurtje. Rotspul. Vooral ook voor je darmen. Huilen huilen, dikke wind, soms wat meer laugh en dan is het weer rustig... Maar de kuur is nu gestopt dus hopelijk is alles snel weer normaal. We hebben wel eens probiotica geprobeerd maar ik had het idee dat dat niets deed. En niet alles kan via de sonde gegeven worden, omdat het tabletten zijn of het zit in een capsule die pas in de darmen mag oplossen. We bikkelen nog wel even door zo. Als ze geen krampen heeft is ze erg vrolijk en helder en alert. Op schooltje gaat het ook prima, wat kan ze genieten van de afleiding daar. 

Isabel is druk aan het oefenen op de gitaar en met het zingen van "Mag ik dan bij jou". Die gaat ze solo zingen (zonder gitaar hoor) op het podium, live, bij Fontein got Talent (haar school). Op 14 februari. Dapper ding. Dat durft ze dan weer wél. 
Op school hadden ze weer Gildeles. Dan maak je kennis met verschillende vakgebieden en kun je je talent ontdekken. Deze keer gingen ze schilderen, geïnspireerd op Vincent van Gogh. Isabel vond het leuk om te doen! 
Zaterdag hebben Isabel en ik lekkere taarten gemaakt en daar hebben we het weekend heerlijk van gesmuld. Een pantervlekkentaart en een limoncello-kwarktaart. Schoonzus/zwager Gerdy en Gert kwamen die avond en zij hebben er ook heerlijk van gesmuld! Gezellig gekletst. 

Ramon heeft vanaf deze week toetsweek. Hij vindt het niet vervelend. Hij verheugt zich vooral op de paar uurtjes dat hij maar naar school hoeft en dat hij zoveel vrij is haha. Het is ook vooral prakticum of mondelinge toetsen waar je niet veel voor kunt leren. Maar sommige vakken moet hij nog hard zijn best voor doen dus er zal ook flink geleerd moeten worden. 
Hij zit goed in zijn vel en zit vol onverwachte grappen. Wij bidden altijd voor het eten. Om tegelijk te beginnen door al het gekwebbel heen hihi zegt er altijd iemand 3,2 1. En dan samen "Here zegen dit eten, Amen". Na het warm eten spoelen we eerst de boel af en pakken dan ons toetje. We zitten allemaal weer aan tafel en hij begint met "3,2,1 Hee..." en iedereen begon de handen al te vouwen whahaha we lagen allemaal in een deuk. 

Ik heb zelf niks bijzonders gedaan de afgelopen week. Ja, veel huishouden en opruimen. En Eric geholpen met zijn examen bouwkunde. Foutje van zijn werkgever want het is totaal niet zijn vakgebied. Ik vond het best een goede scriptie geworden en er zat heel veel tijd in. Maar hij is helaas gezakt... al zijn we het niet eens met de beoordeling. Dat krijgt misschien nog een staartje. Maar eigenlijk heeft hij zoiets van: laat maar. Zoek maar een cursus dat wél aansluit. Afwachten maar. 

Gisteren naar de VBE geweest. Yara bleef thuis bij Ramon, ze was niet heel tevreden die ochtend. We lieten haar lekker uitslapen. We hebben weer genoten van het fantastische woord van Stoorvogel, de geweldige liederen en de prachtige getuigenissen van de dopelingen en toetreder. Kippenvel momenten. Volgende week komt Jurjen ten Brinke over uit Amsterdam om voor te gaan. Dat wil ik zeker niet missen! We hebben ons plekje echt gevonden in deze gemeente en daar zijn we God erg dankbaar voor. 

Tot volgende week!